Czy jestem lesbijką?
Dwanaście pytań, napisanych przez kobiety, dla kobiet, które próbują to rozgryźć.
Wolno ci zadać to pytanie
Dla wielu kobiet, „czy jestem lesbijką?” to pierwsze pytanie, na które nie ma gotowego scenariusza. Każde inne pytanie, które zadawano nam w dzieciństwie — co nosić, czego chcieć, kogo lubić — ma gotową odpowiedź. To pytanie jej nie ma. Będziesz musiała znaleźć własną odpowiedź, a to wymaga czasu.
Ten quiz ma na celu pomóc ci w tym, zadając dwanaście pytań, na które możesz odpowiedzieć w prywatności. Czerpie on z tematów poruszanych w pismach queerowych kobiet, z typowych wzorców, które lesbijki zauważają z perspektywy czasu, oraz z rodzaju pytań, które dobry terapeuta mógłby zadać, gdybyś przyszła i powiedziała: „Myślę, że coś jest nie tak”.
To nie jest test. To lustro.
Przymusowa heteroseksualność — słoń w pokoju
Jeśli spędziłaś trochę czasu w queerowych przestrzeniach online, słyszałaś frazę „comphet”. Pochodzi ona z eseju Adrienne Rich z 1980 roku zatytułowanego Compulsory Heterosexuality and Lesbian Existence i odnosi się do kulturowego mechanizmu, który uczy kobiety, by zakładały, że są heteroseksualne, zanim faktycznie to sprawdzą.
Comphet wygląda tak:
- Wybieranie „najmniej złego” chłopca, w którym się zakochasz w gimnazjum, bo wszyscy inni mieli kogoś
- Czuć się bardziej zaangażowaną w męskie celebrytki, które „powinnaś” lubić, niż w jakiegokolwiek prawdziwego chłopca w szkole
- Przechodzenie przez randkowanie z mężczyznami bez odczuwania „iskry”, którą opisują twoje heteroseksualne przyjaciółki
- Nazywanie intensywnych przyjaźni z kobietami „tylko przyjaciółkami”, bo to było jedyne słowo, jakie miałaś
- Myślenie, że każda kobieta potajemnie podziwia ciała innych kobiet — i bycie zszokowaną, później, gdy dowiadujesz się, że tak nie jest
Jeśli którekolwiek z tych stwierdzeń cię dotyczy, ten quiz będzie dla ciebie przydatny. Comphet nie sprawia, że jesteś zdezorientowana. Sprawia, że jesteś wytrenowana.
Wzorce, które lesbijki często zauważają — z perspektywy czasu
Prawie każda lesbijka, z którą rozmawiałam, ma listę. Rzeczy, które miały sens dopiero później. Znaki, o których nie wiedziały, że są znakami:
- Konkretna najlepsza przyjaciółka w gimnazjum lub liceum, z którą chciałaś spędzać każdą minutę — i czułaś się źle, gdy miała chłopaka.
- Płakanie na queerowych filmach w sposób, który nie do końca pasował do fabuły.
- Bycie dziwnie zaangażowaną w to, czy jedna konkretna starsza kobieta w twoim życiu cię lubiła.
- Wmawianie sobie, że twoje „zauroczenie celebrytą” mężczyzną było prawdziwe, mimo że tak naprawdę nie potrafiłaś sobie wyobrazić pocałowania go.
- Sposób, w jaki fryzura lub kurtka queerowej kobiety sprawiały, że czułaś ścisk w żołądku, a nie miałaś na to słowa.
- Odgrywanie kobiecości nie dlatego, że to kochałaś, ale dlatego, że myślałaś, że to sprawi, że to „coś złego” zniknie.
Rozpoznanie nie jest dowodem. Ale trzy lub cztery z tych punktów to coś, co w gabinecie terapeutycznym spotkałoby się z delikatnym „opowiedz mi o tym więcej”.
Co „lesbijka” właściwie oznacza dzisiaj
Słowo to ewoluowało. Kiedyś oznaczało ściśle „kobietę pociągającą tylko do kobiet”. Dziś, w większości społeczności queerowych, oznacza „niepociągającą do mężczyzn”. Obejmuje to lesbijki pociągające do kobiet i osób niebinarnych. Obejmuje to lesbijki butch, lesbijki femme, soft butch, stone, lipstick, futch — każdy rodzaj.
Nie wymaga:
- Nigdy nie spać z mężczyzną
- Nigdy nie być zdezorientowaną
- „Idealnej” historii coming outu
- Wyglądać jak lesbijki w telewizji
- Nienawidzić mężczyzn, być zła na mężczyzn lub mieć „złe doświadczenia” z mężczyznami
Możesz być lesbijką, która wciąż rozgryza to słowo. Możesz być lesbijką w wieku 16 lub 60 lat. Możesz być lesbijką, która dopiero niedawno to sobie uświadomiła.
Jak dokładny jest ten quiz?
Szczerze? Jest dokładny w znajdowaniu wzorców. Nie jest dokładny w przypisywaniu ci etykiety, ponieważ żaden quiz tego nie potrafi. Żaden quiz nie został klinicznie zweryfikowany pod kątem identyfikacji orientacji seksualnej. To, co zrobiliśmy, to zbudowanie pytań wokół tematów, które lesbijki rutynowo wymieniają jako swoje „momenty olśnienia” — i pozwolenie, by twoje szczere odpowiedzi wskazały jakiś kierunek.
Zaufaj swojej intuicji bardziej niż wynikowi. Wynik jest punktem wyjścia, a nie pieczęcią.
Powiązane quizy
- Quiz „Czy jestem gejem?” — wersja neutralna płciowo
- Quiz „Czy jestem bi?” — gdy pociąg przekracza granice
- Test Skali Kinseya — umiejscowienie na klasycznej skali 0-6
- Quiz „Czy jestem panseksualna?” — pociąg poza płcią
Zasoby
- The Trevor Project — bezpłatne wsparcie kryzysowe dla młodzieży LGBTQ+
- LGBT Hotline — poufne wsparcie rówieśnicze
- Adrienne Rich, Compulsory Heterosexuality and Lesbian Existence (1980) — esej, który nazwał tę rzecz
Często zadawane pytania
Jaka jest różnica między tym quizem a quizem „Czy jestem gejem?”?
Ten quiz jest skalibrowany specjalnie do doświadczeń życiowych kobiet i osób femme — do tego, jak pociąg do innych kobiet często objawia się w przyjaźniach z dzieciństwa, do ram „zauroczenia dziewczyną”, które uczono nas ignorować, oraz do kulturowej presji, by udawać pociąg do mężczyzn. Quiz „Czy jestem gejem?” jest neutralny płciowo.
Byłam z mężczyznami i podobało mi się to. Czy nadal mogę być lesbijką?
Absolutnie. Wiele lesbijek miało w przeszłości związki z mężczyznami — czasem długie, czasem pozornie szczęśliwe. Przymusowa heteroseksualność jest prawdziwa i szczególnie dobrze przekonuje kobiety, że „muszą” czerpać przyjemność z rzeczy, które udawały. Przeszłe doświadczenia nie zamykają cię w szufladce.
Co jeśli pociągają mnie również osoby niebinarne?
Wiele lesbijek pociągają kobiety i osoby niebinarne. Słowo „lesbijka” jest coraz częściej rozumiane jako „niepociągająca do mężczyzn”, a nie „pociągająca tylko do kobiet”. Użyj etykiety, która czujesz, że jest dla ciebie — to jedyne kryterium, które ma znaczenie.
Czy moje odpowiedzi są przechowywane lub udostępniane?
Nie. Wszystko działa w twojej przeglądarce. Nic nie jest zapisywane, wysyłane ani analizowane.
Otrzymałam wynik, którego się nie spodziewałam. Co mam zrobić?
Nic, pilnie. Po prostu z tym posiedź. Zapisz, co cię zaskoczyło. Zauważ, czy zaskoczenie to ulga, zaprzeczenie, czy ciekawość. Najbardziej szczera odpowiedź często przychodzi tygodnie po tym, jak przestaniesz próbować to rozwiązać.